در جملات غايى هم گاه هيچ گونه مفهوم مخالفى در كار نيست ، مثلًا اكرام زيد پس از طلوع روز جمعه براى مخاطب معلوم است و ثبوت حكم قبل از آن مشكوك است ، ما در اينجا مىگوييم : « اكرم زيداً حتى طلوع يوم الجمعة » ذكر « حتى » با اين كه جمله فوق اصلًا مفهوم ندارد لغو نيست . 3 ) پاسخ به اشكال فوق با توجه به بحث اصولى مفاهيم : كلام مرحوم آقاى خمينى را به دو گونه مىتوان تفسير كرد كه اشكال فوق بر آن وارد نباشد . تفسير اول : جمله فوق مفهوم به نحو سالبه جزئيه دارد و انكار مفهوم در كلام مرحوم آقاى خمينى ، انكار مفهوم اصطلاحى يعنى سالبه كليه است با اين توضيح كه قبل از بلوغ بايد تحقيق صورت گيرد ، چه ايناس رشد شود ، چه نشود ، يعنى قبل از بلوغ به مجرد ايناس رشد مال طفل به وى داده نمىشود ، بلكه بايد امتحان تا زمان بلوغ استمرار داشته باشد ، ولى بعد از بلوغ به مجرد ايناس رشد مال طفل به او داده مىشود پس بعد از بلوغ هم امتحان لازم است ولى نه به طور كلّى بلكه به شرطى كه ايناس رشد نشده باشد ولى قبل از بلوغ به طور كلى امتحان لازم است . تفسير دوم : جمله اصلًا مفهوم حتى به نحو سالبه جزئيه هم ندارد ، با اين بيان كه ؛ چون برخى از اهل تسنن گفته‌اند كه تحقيق حتماً بايد بعد از بلوغ باشد . در نظر عرفى هم اين تصور ممكن است به نظر بيايد كه ادراكات كودكان ضعيف است و دادن اموال به دست آنها هر چند براى امتحان ، مطابق مصلحت نيست ، اين گونه شبهات و مشابهات آن سبب مىگردد كه ثبوت امتحان قبل از بلوغ محل ترديد باشد و ممكن است لزوم امتحان بعد از بلوغ را مسلّم بدانيم ، بنابراين در اينجا ذكر « حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ » براى اشاره به اين جهت است كه همچنانكه امتحان بعد از بلوغ لازم است و شما هم خود اين را مىدانيد ، اين مطلب را نيز بدانيد كه قبل از بلوغ هم امتحان لازم است .